وجودیت مکان، در برخورد روح مکان – حس مکان در خود مکان باعث دگرگونی انسان در رسیدن به یک هویت ممتاز که بسیار حائز اهمیت با سایر موضوعات در معماری به شمار می آید که تنها وجودی وجودیت بوده است که به فضا معنا می بخشد و آن را فضا می کند. یکی از دغدغه های مکانی در هر مکان وجود انسان بوده که باوجود آن هم می توان به هویت واحد و هم به بی هویتی در مکان دست پیدا کنیم چراکه وجود انسان باعث پدید آمدن هرچیزی برای بشریت در جهان تلقی می گردد. طوری که هر عصر هویت خود را دارد اما وجود هویت گذشته نمود هویت در هر عصر تداعی می شود و تجلی آن در مکان معنا می یابد. امروزه برای پرداختن به مسائل باید سخنی از گذشته، هرچند در عصر امروزی بیان داریم تا به مسائل بی هویتی در مکان روبه رو نشویم و جایگاه آن را پویا و اجزای تشکیل دهنده ی آن را مرتبط به آدمی به تحقق برسانیم. روش تحقیق در پژوهش موردمطالعه ی حاضر بااستفاده از روش تحقیقی توصیفی – تحلیلی، بهره مند بوده و همچنین با تجزیه وتحلیل-واکاوی اطلاعات و داده های به دست آمده از روش مطالعه ی کتابخانه ای استخراج گردیده را دارا می باشد را برخوردار می باشد. بنابراین وجودیت مکان و شفاف سازی آن باعث ذهنیت گویا از هویت و درک آن از هویت در مکان بین مخاطبان می شود. درنتیجه می توان بیان نمود مکان با وجودیت مکان هم سو با (روح مکان – حس مکان)، به یک هویت واحد هویتی در محیط به وجود می آید.